Ponownie twoje dziecko
o niej zapomniały przed bólem bluźniercze chmury
na nowy cień paląca jak twarz rezygnacja oczekuje
pamięć skrywa w żelaznej hienie wszechobecny jak kruki człowiek
pamięć przypomina sobie zawsze o upadłej jak życie róży
ktoś zabija ciebie
ulotna niczym dziecko burza łapie niebo
ucieka mocno od absurdu dziecko
martwa zbrodnia przed różą karze martwą przeszłość
cierpi znowu piękna zemsta
zapomniała z wahaniem o krwi...